Μένουμε ζωντανοί και δυνατοί

Μεγάλες αλλαγές στην ζωή μας το τελευταίο διάστημα.

Για όλους μας αυτή ο εγκλεισμός και η απομόνωση στο σπίτι, η εργασία από απόσταση αλλά και η εμμονή για το πλύσιμο των χεριών, οι μάσκες ( για όσους τυχερούς έχουν) τα γάντια μιας χρήσης, βεβαιώσεις μετακίνησης για τις βασικές μας ανάγκες είναι πλέον η καθημερινότητά μας.

Μαγαζιά και εταιρείες σχεδόν τα πάντα κλειστά. Ταξίδια και δουλειές έχουν ακυρωθεί. Οι απλές βόλτες έξω είναι σχεδόν και αυτές υπό αυστηρούς περιορισμούς. Εργαζόμενοι σε κρίση για το αύριο, για το τι θα γίνει με μισθούς και επιδόματα, για το αν θα υπάρχουν χρήματα για τις βασικές μας ανάγκες. Γονείς και παιδιά σε μια κατάσταση αλλοφροσύνης. Ηλικιωμένοι που δεν έχουν βοήθεια. Και όλοι εμείς κολλημένοι στο Facebook και στα υπόλοιπα κοινωνικά δίκτυα για να διαβάζουμε νέα των φίλων μας, να έχουμε επαφή με το έξω με τους άλλους, με τον κόσμο. Ανακαλύψαμε τις βιντεοκλήσεις. Messenger, Viper, Skype έχουν πάρει φωτιά σε μια προσπάθεια να μιλάμε και να βλέπουμε τους αγαπημένους μας , να έχουμε μια επαφή έστω και από απόσταση.

Παλαιότερα σε δύσκολες στιγμές μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πολύ απλό, να αγκαλιάσουμε τον φίλο μας, τους γονείς μας, τα παιδιά μας ,τον γείτονα, όποιον είχε ανάγκη.

Τώρα αυτό το τόσο απλό, είναι απαγορευτικό.

Όλα γύρω μας αλλάζουν και το αύριο μπορεί να φαίνεται επικίνδυνο και αβέβαιο. Για την ώρα όμως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μείνουμε σπίτι σε αυτόν το περίεργο εγκλεισμό. Και σε όλο αυτό το διάστημα αναζητούμε ένα δείγμα, μια πληροφορία, μια είδηση για το πότε η ζωή μας θα έρθει πάλι στην κανονικότητα.

Τις πρώτες μέρες για όλους μας αυτή η διαφορετικότητα μας έφερνε μια ανησυχία, ένα άγχος, έναν εκνευρισμό. Καθώς οι μέρες περνάνε αρχίζουμε και συνηθίζουμε αυτή την νέα πραγματικότητα. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλό ή κακό αλλά μας επιτρέπει να συνεχίζουμε να ζούμε.

Οι επιλογές μας είναι δύο. Είτε προσαρμοζόμαστε σε αυτή την νέα πραγματικότητα προσπαθώντας να δημιουργήσουμε νέες συνήθειες, να βρούμε νέες διεξόδους «εντός», να βοηθήσουμε άλλους έστω και με ένα τηλεφώνημα ή η δεύτερη επιλογή μας είναι να είμαστε σε μια μόνιμη άρνηση και εκνευρισμό για την όλη κατάσταση που είναι εντελώς ψυχοφθόρο.

Ενώ οι περισσότεροι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον εγκλεισμό μας και τις νέες συνθήκες,υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που έχουν να αντιμετωπίσουν και έναν ιό που εκτός ότι είναι επικίνδυνος για την ίδια την ζωή,μπορεί να σε στιγματίσει και στην κοινωνία.

Όλοι μας έχουμε περάσει δύσκολες καταστάσεις και με κάποιον τρόπο τα έχουμε καταφέρει και έχουμε βγει νικητές. Σίγουρα αυτή η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη για όλους μας και ακόμα και το πως θα είναι η επόμενη μέρα μας στρεσάρει ακόμα περισσότερο.

Αλλά τώρα μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Ας μοιραστούμε χαρούμενες σκέψεις, νέα και φωτογραφίες. Χρειαζόμαστε καλά νέα που να μας γεμίζουν αισιοδοξία!

Εάν όμως στο τέλος αυτής της κρίσης είμαστε όλοι εδώ τότε θα τα καταφέρουμε και πάλι όλοι μαζί. Κάθε μέρα που ξυπνάμε και είμαστε ζωντανοί, είναι μια νίκη!

Μένουμε δυνατοί και ζωντανοί!

Από την τελευταία μας πεζοπορία στον Όλυμπο λίγο πριν την απαγόρευση της κυκλοφορίας
error: Content is protected !!