Προσαρμογή σε νέο τόπο - Τα αρνητικά

Προσαρμογή σε νέο τόπο – Τα αρνητικά

Μια μετακόμιση  και μια νέα αρχή όπως αυτή που έκανα εγώ μπορεί να είναι πολύ αναζωογονητική και να μας ανοίγει νέους ορίζοντες . Όμως τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα. Η δική μου εμπειρία μετακομίζοντας από την πόλη στο χωριό εκτός ότι ήταν μια επιλογή ζωής που την αποζητούσα είχε και  αρνητικά.

Πραγματικά η απόφαση για ένα καινούριο ξεκίνα συνήθως μας κάνει να βλέπουμε όλα τα πράγματα πιο θετικά. Αυτό ισχύει κυρίως εάν είναι δική μας απόφαση και όχι μια αναγκαστική λόγω συγκυριών.

Στην δική μου περίπτωση η απόφαση για να μετακομίσω ,η ριζική αλλαγή στην ζωή μου, ήταν ένα μείγμα συγκυριών μιας ανάγκης για νέα αρχή, ίσως ήταν και λίγο τάσεις φυγής που είχα πάντα.

Μετά την απόφαση για την μετακόμιση έπρεπε με κάποιο τρόπο να ξεκινήσουμε να οργανώνουμε την νέα μας ζωής στο χωριό. Μην έχοντας κάποιον γνωστό , ούτε συγγενείς, ούτε φίλους που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν έπρεπε όλα να γίνουν από εμάς και εξ ‘αποστάσεως. Έπρεπε να ψάξουμε να βρούμε σπίτι , να ψάξουμε να βρούμε ότι είχε σχέση με το σχολείο του μικρού, που θα πάει που έχει άμεση σχέση με την διεύθυνση κατοικίας, πότε να στείλουμε τα χαρτιά για τον γράψουμε στο σχολείο, να κάνουμε σύνδεση με την ΔΕΗ,να εξοικοιωθείς έστω οπτικά με το χωριό. Μπορεί να ακούγομαι λίγο υπερβολική , θα συμφωνήσω, αλλά εκείνο το διάστημα μου φαινόντουσαν όλα βουνό. Ένα άγχος με κυρίευε αλλά η ανάγκη μου για αυτή την αλλαγή ήταν μεγαλύτερη και ξεπερνούσε οποιεσδήποτε σκέψεις.

Προσαρμογή στη νέα ζωή- Τα αρνητικάΣταθήκαμε τυχεροί και σχετικά γρήγορα καταφέρουμε να βρούμε σπίτι της αρεσκείας μας και να λύσουμε και όλα τα υπόλοιπα . Ήμασταν έτοιμη για την μεγάλη αλλαγή , να μετακομίσουμε στο χωριό. Κούραση , νεύρα και μια υπερκόπωση τρέχοντας να τα προλάβω όλα . Η μετακόμιση έγινε και ένα μεγάλο βάρος μου είχε φύγει. Είχα καταφέρει και είχα κάνει την υπέρβαση της ζωής μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω!

Παράτησα τα πάντα για να κάνω ένα νέο ξεκίνημα στην ζωή μου.

Και αφού κατάφερα να ξεπακετάρω τα πράγματα και να τακτοποιήσω το σπίτι, άρχισαν να έρχονται οι δεύτερες σκέψεις και ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω την νέα πραγματικότητα με τα αρνητικά της. Και ποια ήταν αυτά;

  • Για μια ακόμα φορά δεν ένιωθα απλώς μόνη αλλά  ήμουν χωρίς φίλους και γνωστούς σε έναν νέο τόπο. Είχα αφήσει όλους εκείνους που γνώριζα, που είχα μεγαλώσει μαζί τους , του φίλους μου , ανθρώπους που με είχαν βοηθήσει. Δεν ήταν πολύ μακρυά , ανά πάσα στιγμή μπορώ να πάω να τους δω αλλά δεν ήταν εκεί,στην ίδια πόλη. Δεν είχα να ρωτήσω κάποιον που να βρω το ένα,πως να κάνω το άλλο,να βγω να πιω έναν καφέ,να μιλήσω με έναν άνθρωπο.Ένα συναίσθημα μοναξιάς άρχισε να με κατακλύζει.
  • Στην δική μου ηλικία 40 + , είναι δύσκολο να κάνεις νέους φίλους. Πως να ξεκινήσεις να γνωρίζεις ανθρώπους σε μια κοινωνία μικρή; Γιατί αν και η κοινωνία του χωριού είναι μικρή και πιο εύκολα θα γνωρίσεις τον κόσμο αλλά είναι και πιο κλειστή. Και η ανάγκη για να γνωρίσουμε κόσμο δεν ήταν μόνο δική μου αλλά και του τζιτζικιού. Έπρεπε και ο ίδιος να κάνει ένα νέο ξεκίνημα και να γνωρίσει νέους φίλους.
  • Και εκεί είναι που ξεκινάνε οι δεύτερες σκέψεις για το αν η επιλογή να μετακομίσουμε ήταν η καλύτερη επιλογή. Έπρεπε να μπούμε σε αυτή την διαδικασία; Ήταν απαραίτητο να τα αφήσουμε όλα , φίλους, γνωστούς, δουλειά, σπίτι και να έρθουμε σε ένα μέρος με τον οποίο δεν είχαμε κανέναν απολύτως δεσμό;

Μια μετακόμιση δεν είναι εύκολη. Η προσαρμογή στην νέα πραγματικότητα, σε έναν νέο τόπο είναι κουραστική και μπορεί να αποδειχτεί πολύ ψυχοφθόρα.

Παρόλ’ αυτά ήταν μια ευκαιρία  να επανεκκινήσω την ζωή μου, να προσπαθήσω να την κτίσω καλύτερα από ότι ήταν. Δεν θα σας πως ότι ήταν εύκολο και ότι οι αλλαγές έγιναν γρήγορα. Ζοριστήκαμε αρκετά όλοι μας. Σε κάποια πράγματα ακόμα προσπαθούμε να προσαρμοστούμε.

Αλλά ήταν μια επιλογή μας και έπρεπε να την υποστηρίξουμε. Επέλεξα να δω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.

Για εμάς αυτή η μετακόμιση από την πόλη στο χωριό ήταν ίσως η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσαμε να κάνουμε τουλάχιστον στην συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας.