Τρία χρόνια μετά

Τρία χρόνια μετά

Τρία χρόνια μετά από εκείνο το μοιραίο ξημέρωμα που έμελλε να μου ανατρέψει όχι απλώς την ζωή μου αλλά και τα όνειρα μου, την ίδια μου την ύπαρξη. Σε πορεία μοναχική και σκληρή όσο σκληρός και άγριος είναι ο θάνατος .

Τρία χρόνια που που με έκαναν να βρω τον πάτο  όπως θα λέγαμε, να δοκιμαστούν οι αντοχές μου , να συγκρουστώ με ανθρώπους και αντιλήψεις , να απομακρύνω πρόσωπα , να συμβιβαστώ αρκετές φορές, να γνωρίσω έναν άλλο εαυτό μου και τελικά να τον εκτιμήσω και  να τον αγαπήσω για αυτό που είναι.Και όλα αυτά με πολύ φόβο που ακόμα και σήμερα δεν τον έχω ξεπεράσει. Έναν φόβο για το αύριο, για το τι μπορεί να συμβεί από στιγμή σε στιγμή,για το αναπάντεχο.

Ένα γεγονός  τόσο μοιραίο και τόσο έξω από τις σκέψεις και από την ζωή μας. Που όμως είναι συνυφασμένο με την ίδια την ζωή. Χωρίς την ζωή δεν υπάρχει θάνατος  και χωρίς τον θάνατο δεν υπάρχει ζωή. Η αρχή και το τέλος.

Ένα τόσο μαύρο γεγονός – στο μυαλό όλων μας ο θάνατος έχει μαύρο χρώμα- που με διέλυσε αλλά τελικά μπόρεσα και μάζεψα τα κομμάτια μου και προσθέτοντας και νέα  βγήκε ένας νέος άνθρωπος  Όχι πολύ διαφορετικός από τον προηγούμενο αλλά με περισσότερες εμπειρίες και ίσως και περισσότερες προσδοκίες από εμένα και από τους γύρω μου. Ένας άνθρωπος , εγώ , που βρήκα την δύναμη μέσα μου αλλά και μου έδωσε δύναμη το παιδί μου να συνεχίσω ή καλύτερα να ξανά ξεκινήσω την ζωή.

Είμαι εγώ , ένας νέος εαυτός που δεν τα παράτησα ακόμα και τις στιγμές που ο φόβος σε κάνει να παγώνεις, που η ζωή η ίδια σε κάνει να υποφέρεις, που όλα φαίνονται ανούσια.

Ναι ο θάνατος είναι μια εμπειρία. Πολύ σκληρή και μοναχική. Το περνάς μόνος σου,ολομόναχος. Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Αλλά κάποια στιγμή όλα αρχίζουν και ηρεμούν .

Και φτάνει εκείνη η στιγμή που περιμένεις καιρό να αισθανθείς , να το πεις και να είναι και πραγματικότητα. Και θέλεις να το φωνάξεις . 

Ναι είμαι καλά και συνεχίζω γιατί θέλω να ζήσω!

Αν και πάλι υπάρχει ο φόβος μήπως υπάρξουν πισωγυρίσματα γιατί και άλλες φορές θεωρούσα ότι ήμουν καλά αλλά τελικά ήταν η ψευδαίσθηση που είχα δημιουργήσει εγώ γιατί ήθελα να προχωρήσω, να ζήσω. Να φύγω μακριά από αυτό το γεγονός.

Ένα βιβλίο έκλεισε. Ένα κομμάτι της ζωής μου που με στιγμάτισε και θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα μου, έλαβε τέλος οριστικά. Τώρα μπορώ να το πω και να το υποστηρίξω.
Ώρα για νέο ξεκίνημα, για ένα νέο βιβλίο.

Ο θάνατος είναι ένα τέλος . Αλλά μετά το τέλος μπορεί να υπάρξει και μια νέα αρχή.

Μια νέα ζωή. Και η νέα ζωή μπορεί να πολύ πιο κοντά από όσο φανταζόμαστε.


Όλα τα παραπάνω γράφτηκαν πριν λίγα χρόνια, όταν προσπαθούσα να βρω τον βηματισμό μου , να βρω τον εαυτό μου , να βρω ξανά την ζωή. Και την βρήκα!

Τρία χρόνια μετά ή τρία χρόνια πριν . Ο χρόνος είναι σχετικός και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία όταν έχεις βιώσει ένα τέτοιο γεγονός. Ένα γεγονός που θα είναι για πάντα μέσα μου.

Ο θάνατος όμως όσο σκληρός και άγριος είναι μπορεί να αποδειχτεί ένα σημείο εκκίνησης. Ένα νέο ξεκίνημα για μια νέα ζωή όπως και αν την φανταζόμαστε ή την θέλουμε.

 

Δείτε περισσότερα από την νέα ζωή και την νέα οικογένειά μου στη σελίδα στο Facebook  αλλά και στο Instagram

Αρέσει σε %d bloggers: